24 procent van de studentes overweegt een carrière als escort

Bijna 24% van de Nederlandse studentes overweegt een bijbaantje bij een escortservice. Uitzendbureau Jobbird nam een enquête af bij meer dan 200 studentes van HBO en universiteiten, en kwam tot deze conclusie.

Volgens Rianne Boven, van Jobbird, valt het op dat er een grote stijging te zien is: in 2015 werd hetzelfde onderzoek gedaan, toen gaf slechts 15 procent van de studentes aan een baan als escort te overwegen. In totaal zouden volgens de cijfers nu ruim 86.500 studentes aan een baan als escort denken.

Hoewel Jobbird denkt dat de reden voor de stijging en het hoge aantal ligt in het afschaffen van de basisbeurs in het onderwijs, is er geen zekerheid, volgens Berna Meijer. Zij is woordvoerder van het Prostitutie Informatie Centrum (PIC), een van de informatieorganen over sekswerk in Nederland. Ook deed ze veel onderzoek naar sekswerk. “Het kan komen omdat mensen wat losser worden. Als ze erover nadenken, komen steeds meer mensen tot de conclusie dat je niet jezelf verkoopt, niet je intimiteit, maar meer een service. Je verkoopt seks, geen liefde,” vertelt ze.

“Daarnaast is escortwerk natuurlijk geen raamprostitutie. Er zit veel meer een sociaal aspect aan verbonden, dat spreekt studentes vaker aan,” vervolgt Meijer. Volgens haar zijn klanten van escorts vaker ook op zoek naar iets meer inhoudelijke gesprekken, want voor wie alleen seks wil, zijn de Wallen makkelijker en goedkoper.

Shaille* is 22 en overwoog om voor onder andere het sociale aspect escort te worden. “Ik vind seks leuk, ik vind het avontuur erachter leuk en ik bind me niet automatisch emotioneel aan mensen met wie ik afspreek”, vertelt ze. “Het verdient ook heel goed, een uitstekende studentenbaan. Daarom was ik echt aan het zoeken.”

Gevolgen

Als de daad bij het woord moet worden gevoegd, denkt Meijer echter niet dat er nog steeds zo veel studentes enthousiast zijn. “Het verdient goed, maar er komt veel meer bij sekswerk kijken dan je denkt. Mensen vergeten dat het een echt beroep is. Als escort moet je solliciteren bij een escortbureau. Je moet echt een zakenvrouw zijn, want je bent zzp’er: je moet verstand hebben van boekhouden, zakelijke rekeningen, belastingen, enzovoorts. Daarnaast moet je sterk in je schoenen staan, want zelfs in deze tijd ligt er een maatschappelijk taboe op het werk.”

Ook stellen verschillende bureaus (vooral uit de hogere klasse) eisen aan hun escorts. Dat is de reden dat Shaille haar zoektocht staakte. “Je moest minimaal 165 zijn, minimaal cup C hebben, hoogopgeleid zijn, meerdere talen kunnen spreken, kennis hebben van wijn… Het zijn veel eisen, en ik haal ze niet allemaal”, zegt ze.

Mocht het gebeuren dat er binnenkort toch duizenden escortdames bij komen, zorgt dat voor weinig problemen, denkt Meijers. “Er komt een gezonde concurrentie natuurlijk, maar de doorstroom onder sekswerkers is heel hoog. Je doet dit werk vier, vijf jaar, zelden langer. Daarnaast blijft de vraag naar dit soort services bestaan en niches zijn nooit een probleem: de wensen van klanten zijn eindeloos divers”, vertelt ze.

“Wanneer studentes solliciteerden bij Jobbird en gegevens achterlieten kregen ze automatisch een enquête via de mail toegestuurd”, vertelt Boven. Toch maakt ze een kanttekening bij de cijfers. Een derde van de respondenten op de enquête geeft namelijk aan geen werk te hebben op het moment van invullen. “Zonder baan zijn mensen wellicht eerder geneigd om als escort aan de slag te gaan dan wanneer iemand al goed bijverdient”, zegt ze.

Over het aantal escorts dat er nu is in Nederland, is niets bekend. Wel publiceerde de Universiteit van Groningen vorig jaar een rapport waaruit bleek dat het aantal escortbureaus landelijk toegenomen is: van 90 in 2006 tot 125 in 2014. Het is echter niet bekend hoeveel escorts er werkzaam zijn bij die bureaus.

*Shaille is een gefingeerde naam. Haar echte naam is bekend bij de auteur.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *