Verantwoording recensie Kensington

Een festival waar ik al jaren kom, dat al jaren een heel eigen karakter heeft. Bospop staat bekend als een festival met veel classic rock-acts en met veel ‘traditionele’ bands, weinig progressief. Zo is ook het publiek: het overgrote deel is 40+. Maar sinds 2016 probeert Bospop zich te vernieuwen: de klassieke bands sterven uit, de nieuwe bands zijn nog niet bekend genoeg om veel publiek te trekken. Bospop wil dus meer popmuziek gaan brengen.

Dit jaar ging het roer om. Voor het eerst sloot een grote naam, erg populair onder jongeren, het festival af. Kensington. Opvallend, na jarenlange afsluiters als Toto, Joe Cocker, Lenny Kravitz, KISS, Iron Maiden en vele andere. Bekritiseerd ook. Raakt Bospop zijn eigen karakter kwijt en word het een meer ‘mainstream’ festival?

Om dit te beoordelen heb ik gekozen om mijn recensie over Kensington te schrijven in plaats van de internationaal erkende oerrocker Santana.

De doelgroep van dit artikel is de lezer van 3voor12. Ik heb het dan ook voor dit medium geschreven. De ijkpersoon is een muziekliefhebber. Hij wordt niet alleen warm van platen en nieuwe releases maar ook van live-optredens en festivals.

Feedback
Omdat dit mijn eerste recensie was, heb ik bijzonder veel feedback gevraagd. Allereerst van Elysa van de Ven, een schoolgenote die schrijft bij 3voor12 en stagiaire bij Lust for Life magazine en dus erg ervaren met het schrijven van recensies. Vervolgens heb ik de aangepaste versie doorgestuurd naar Freek Verhulst, eveneens een schoolgenoot en eindredacteur van 3voor12 en freelancer bij de radiokanalen van VPRO. Ook zijn feedback werd verwerkt alvorens het door te sturen naar Bas van Duren, hoofdredacteur van 3voor12 Tilburg en fulltime journalist bij dichtij.nl.

Het nuttigste commentaar dat ik ontving was dat ik de journalistieke objectiviteit teveel vasthield. Ik ben in de meeste andere genres niet gewend aan het geven van een pure mening en dat is natuurlijk wel waar een recensie om draait. Ik mocht dat best in minder tamme bewoordingen uiten. Ik heb dat gedaan door iets meer subjectiviteit in mijn woordkeuze te brengen.

Als laatste ging ik voor de formatieve feedback, die ik kreeg van Gemma van der Kamp. Aan haar feedback had ik vrijwel niets, aangezien ze zelf al aangaf weinig van muziekjournalistiek af te weten. Ze verwees me door naar Roy Mevissen. Zijn commentaar was de kers op de taart. Hij gaf me het advies om één alinea anders op te bouwen, zodat de functie beter tot zijn recht kwam. Freek gaf me als compliment dat de argumentering sterk en duidelijk was en na dubbele controle van Bas kreeg ik van hem te horen dat het in deze vorm rechtstreeks geplaatst zou kunnen worden op 3voor12. Dat was het doel, het lijkt me dus geslaagd.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *