Kensington: waardige afsluiter Bospop 2016

Kensington was dit jaar de onverwachte afsluiter van Bospop. Een populaire, moderne slotact op een festival dat bekend staat om zijn oude baardige rockers, kan dat werken? Verrassend genoeg: ja.

Het Weertse Bospop gooide dit jaar het roer om. Van classic rock-acts uit de jaren 60, 70 en 80, naar bands die hun hoogtepunt kenden in de nineties en later. De enige oude rockster van dit jaar was Santana, van tevoren al de gedoodverfde publiekstrekker. Maar de band Kensington, een band met volledig Nederlandse roots, sluit het festival af, meteen na de Mexicaanse gitaargod.

Strakke regie
Voordat de eerste akkoorden worden aangeslagen, zijn de gelederen verdeeld. Vooraan staan vooral meisjes met beugels en enkele tienerjongens, terwijl achteraan de klassieke rockers morrend samenscholen. Die scheiding houdt niet lang stand: tijdens het openingsnummer Riddles begint al menig 50-plusser zenuwachtig mee te bewegen. Hoewel bij de daaropvolgende minder bekende nummers de hitjeseuforie wegzakt, blijft de rauwe maar loepzuivere stem van Casper Starreveld steeds meer mensen bevangen. Tijdens megahit War brullen zelfs de meest verstokte hardrockers mee.

Het valt te merken dat Kensington niets liever doet dan alle mogelijke festivals afgaan. Voor een band waar tien jaar geleden geen mens van had gehoord, weten de heren door charisma en veel beweging een sterke show neer te zetten. Strak geregisseerd, weinig ruimte voor improvisatie, maar toch persoonlijk door wat oprechte praatjes waarin organisatiestad Weert aangehaald wordt. “Eigenlijk nog nooit geweest”, zegt zanger Eloi tegen zijn collega Casper, “maar zeker nog iets om ooit naar terug te gaan!” Alle grote hits komen voorbij en werken als olie op het vuur van de menigte. Tussen die hits in wordt het meezingen en dansen minder, maar de sfeer blijft. De band houdt zich staande met de show en een prima podiumperformance. Tijdens de muziek regeert vooral ingehouden enthousiasme. De grijnzende gezichten van de muzikanten onderstrepen dat.

Theater
De geluidstechnici hebben niet hun beste dag. De boxen staan niet helemaal goed afgesteld, waardoor de ene kant van het veld getrakteerd wordt op vooral bas en de andere kant op de hogere tonen. Gelukkig wordt dat tijdens de show rechtgetrokken. De fouten worden sterk gecompenseerd door de bezieling van de band en door de sterke set. Grote hits worden geplaatst op momenten dat de oude nummers het publiek niet meer bekoren, en het werkt.

Ook het stukje theater dat de show ondersteunt, doet z’n werk goed. Als het vuurwerk van het podium knalt tijdens Streets, tegen het einde van het optreden, kan het publiek nog één keer het resterende stemgeluid kwijt. Kilometers confettilinten waaien over de hoofden terwijl de heren energiek gebruik maken van het podium. Wat de geluidstechnici laten liggen, pakken hun collega’s van de lichtshow op. Casper en Eloi springen over het podium, elk stukje beschikbare ruimte wordt gebruikt. Oplichtende achtergronden, spelen met schaduw en de juiste kleuren op de juiste momenten: duidelijk over nagedacht.

Is Kensington een goede afsluiter van Bospop? Jazeker. De band is met een stijl tussen flink stevige rock en tienermeisjesrock snel op weg naar de muzikale Nederlandse eregalerij. Een verfrissende en waardige slotact.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *